Έπιπλα Γραφείου...

ΣΥΝΟΨΗ

Η σημερινή μορφή του κλάδου επίπλων γραφείου στη χώρα μας , είναι αποτέλεσμα εξελικτικής πορείας, η αρχή της όποιας τοποθετείται στα μέσα της δεκαετίας του `70. Οι εταιρείες που ασχολούνται με την παραγωγή και το εμπόριο επίπλων γραφείου στην προσπάθεια τους να ανταποκριθούν στις σημαντικά διαφοροποιημένες σε σχέση με το παρελθόν, ανάγκες ενός σύγχρονου χώρου εργασίας, προσφέρουν σήμερα προϊόντα τα όποια έχουν υποστεί αλλαγές τόσο στην αισθητική τους όσο, το κυριότερο, στην τεχνολογία που ενσωματώνουν και αντίστοιχα τις λύσεις που προτείνουν. Οι συνθήκες ύφεσης που χαρακτήρισαν τα τελευταία χρονιά τις περισσότερες οικονομίες των ανεπτυγμένων κρατών, καθώς και ο έντονος ανταγωνισμός, δημιουργεί στις επιτηρήσεις την ανάγκη για περιστολή εξόδων, όπως το κόστος αγοράς η ενοικίασης επαγγελματικών χώρων. Το γεγονός αυτό με την σειρά του, οδηγεί σε σχεδιασμό επίπλων γραφείου τα όποια να επιτρέπουν εργασία σε όσο δυνατόν μικρότερο χώρο. Η αύξηση του μεγέθους των επιτηρήσεων, οι αλλαγές που επιφέρει η υιοθέτηση εργονομικών προτύπων, καθώς και η αργή αλλά σταθερή ανάπτυξη νέων μορφών ευέλικτης απασχόλησης, δημιουργούν επίσης νέα δεδομένα.

Τα τελευταία χρονιά επικρατεί ο μινιμαλιστικός σχεδιασμός. Οι γραμμές και οι φόρμες είναι λιτές και απέριττες. Όπως είναι γνωστό, μια γενικότερη σχεδιαστική τάση επηρεάζεται, μεταξύ άλλων, από την εκάστοτε οικονομική συγκύρια. Ο μινιμαλισμός επιτρέπει την κατασκευή επίπλων με χαμηλό κόστος και στην συνεχεία την πρόσφορα τους σε προσιτές τιμές.

ΖΗΤΗΣΗ

Τα έπιπλα γραφείου αποτελούν διαρκή αγαθά, τα όποια προορίζονται κυρίως για επαγγελματική χρήση. Ο κύριος όγκος επίπλων γραφείου απορροφάται από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, προκειμένου να εξοπλίσουν η να ανακαινίσουν το χώρο τους. Κατά συνέπεια, η ζήτηση επίπλων γραφείου εξαρτάται σημαντικά από τις μεταβολές του αριθμού των επιχειρήσεων που λειτουργούν, καθώς και από το μέγεθος της απασχόλησης σε αυτές.

Η τιμή των επίπλων γραφείου αποτελεί παράγοντα επηρεασμού ζήτησης και προσδιορισμού της ποιότητας του τελικού προϊόντος που θα προμηθευτεί ο πελάτης. Όσον αφορά την ζήτηση επίπλων γραφείου από ιδιώτες, σημαντικός παράγοντας που διαμορφώνει την ζήτηση είναι η εργασία στο σπίτι, ιδιαίτερα εάν συνδυάζεται με την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Κύριοι πελάτες του κλάδου είναι επιχειρήσεις από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, ελεύθεροι επαγγελματίες και ιδιώτες. Οι παράγοντες και ο βαθμός που επηρεάζουν την ζήτηση επίπλων γραφείου διαφοροποιούνται ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ομάδας. Σε γενικές γραμμές πάντως και για την ελληνική αγορά επίπλων γραφείου ισχύει ο κανόνας του 80-20 : δηλαδή, το 20% των πελατών όπως μεγάλες επιτηρήσεις, οργανισμοί και τράπεζες πραγματοποιούν το 80% του συνολικού κύκλου εργασιών.

ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Ο βιομηχανικός τομέας του κλάδου επίπλων γραφείου χαρακτηρίζεται από υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του ελέγχεται από λίγες μεγάλου μεγέθους επιτηρήσεις. Η δραστηριότητα των περισσότερων παραγωγικών επιτηρήσεων επεκτείνεται στην κατασκευή η συναρμολόγηση επίπλων οικιακής χρήσης, κουζίνας, μπάνιου κ.τ.λ., ενώ αρκετές είναι εκείνες που πραγματοποιούν και εισαγωγές επίπλων. Οι μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου διαθέτουν οργανωμένο δίκτυο πωλήσεων, το οποίο περιλαμβάνει εταιρικά καταστήματα / εκθεσιακούς χώρους, καθώς και καταστήματα που λειτουργούν με την μέθοδο franchising. Οι μικρότερου μεγέθους επιτηρήσεις διανέμουν τα προϊόντα τους είτε απευθείας, είτε μέσω τοπικών αντιπρόσωπων, ενώ ορισμένες εξ αυτών παράγουν έπιπλα γραφείου κατόπιν παραγγελιών.

Όσον αφορά τον εισαγωγικό τομέα, η πρόσφορα επίπλων γραφείου είναι ποιο διασπαρμένη. Εκτός από τα εξεταζόμενα προϊόντα, αρκετές είναι οι επιτηρήσεις που παράλληλα εισάγουν έπιπλα και είδη οικιακής χρήσης, εξαρτήματα κλπ. Οι πώλησης αυτών πραγματοποιούνται μέσω εκθεσιακών χώρων, καθώς και μέσω αντιπρόσωπων.

ΑΓΟΡΑ

Το μεγαλύτερο μέρος της εγχωρίας αγοράς επίπλων γραφείου καλύπτεται από τα παραγόμενα είδη. Η συνολική εγχώρια παράγωγη επίπλων γραφείου σε ποσότητα ( γραφεία, καθίσματα, ερμάρια-βιβλιοθήκες-συντηρήθηκες ) ακλούθησε ανοδική πορεία από το 1995 έως το 2002, με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 7,4%, ανερχόμενη σε 469 χιλ. τεμάχια από 285,5 χιλ. τεμάχια το 1995. Ωστόσο, το 2003 παρουσίασε μείωση της τάξης του 2% και διαμορφώθηκε σε 459 χιλ. τεμάχια. Τα καθίσματα κάλυψαν το μεγαλύτερο μέρος της σιναμικής παράγωγης επίπλων γραφείου ( 50-55% ) καθόλα την εξεταζόμενη χρονική περίοδο. Τα ερμάρια – βιβλιοθήκες – συντηρήθηκες – αντιπροσώπευσαν το 24%-28% περίπου του συνόλου της εγχωρίας παράγωγης και τα γραφεία το 20%-23%. Η παράγωγη διαχωριστικών χώρων ακλούθησε ανοδική πορεία την περίοδο 1995-1999, την επομένη διετία ( 2000-2001 ) εμφάνισε διαχρονική μείωση, ενώ την περίοδο 2002-2003 παρουσίασε εκ νέου αύξηση. Ειδικότερα, το 2003 ανήλθε σε 43 χιλ. τμ., σημειώνοντας αύξηση κατά 2,4% έναντι του 2002.

Ο συνολικός όγκος της εγχωρίας κατανάλωσης επίπλων γραφείου (εκτός διαχωριστικών ) δεν εμφάνισε αξιόλογες μεταβολές την περίοδο 1995-1997, ενώ από το 1998 παρουσίασε μεγαλύτερους ρυθμούς ανόδου ( μέση ετησία αύξηση 10% ). Το 2003 το συνολικό μέγεθος εκτιμάται σε 590,5 χιλ. τεμάχια από 557,7 χιλ. τεμάχια το 2002, σημειώνοντας αύξηση κατά 5,9%. Οι εισαγωγές παρουσίασαν μεγαλύτερους ρυθμούς ανόδου από την παράγωγη την τελευταία διετία, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το ποσοστό συμμετοχής τους στην αγορά ( το 2003 συμμετείχαν με 24,6% στο σύνολο της αγοράς έναντι 18,6 το 2002 ). Ειδικότερα, η εγχώρια φαινομενική κατανάλωση γραφείων ανήλθε σε 128,5 χιλ. τεμάχια το 2003 έναντι 119,5 χιλ. τεμαχίων το 2002, σημειώνοντας αύξηση κατά 4,1% έναντι του προηγούμενου έτους ( 2002:305,5 χιλ. τεμάχια ) και η εγχώρια φαινομενική κατανάλωση ερμαριών-βιβλιοθηκών-συρταροθηκών διαμορφώθηκε σε 144 χιλ. τεμάχια το 2003, σημειώνοντας αύξηση κατά 8,5% έναντι του 2002. Η εγχώρια αγορά διαχωριστικών συστημάτων ακλούθησε ανοδική πορεία το χρονικό διάστημα 1995-2003, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 5,7%, διαμορφούμενη σε 179,5 χιλ. τμ το 2003.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΓΟΡΑ

Η βιομηχανία επίπλων της ευρωπαϊκής ένωσης αποτελεί μια από τις σημαντικότερες του κόσμου, καθώς καλύπτει περίπου το ήμισυ της παγκόσμιας παράγωγης επίπλων. Συμφώνα με στοιχειά Τσι ευρωπαϊκής ομοσπονδίας κατασκευαστών επίπλων (UEA) συνολική αξία των παραγόμενων επίπλων στις χώρες τις ΕΕ ανήλθε σε 82,2 δις. Το 2001, παρουσιάζοντας αύξηση έναντι του 2000 κατά 0,9%. Ο συγκεκριμένος κλάδος αποτελεί βασικό τομέα στις περισσότερες βιομηχανοποιημένες χώρες της ΕΕ, αντιπροσωπεύοντας σε γενικές γραμμές ποσοστό 2% έως 4% της συνολικής αξίας παράγωγης του βιομηχανικού τομέα, περίπου 2% του ΑΕΠ και 2,2% της συνολικής απασχόλησης. Χαρακτηρίζεται ως κλάδος εντάσεως εργασίας και εκτιμάται ότι παρέχει απασχόληση συνολικά σε πάνω από 1 εκ. άτομα στην ΕΕ. Παρουσιάζει σχετικά χαμηλό βαθμό συγκέντρωσης, καθώς οι 10 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές βιομηχανίες επίπλων καλύπτουν λιγότερο από το 11% της συνολικής ευρωπαϊκής προσφοράς. Ειδικότερα, υπολογίζεται ότι στον εν λόγο κλάδο στην ΕΕ δραστηριοποιούνται συνολικά 8.800 επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των 20 ατόμων και πάνω από 80.000 επιχειρήσεις με προσωπικό κάτω των 20 ατόμων.

Η παράγωγη επίπλων γραφείου στην Ευρώπη παρουσίασε μείωση κατά 14% το 2002, σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Τα παραγόμενα διαχωριστικά χώρου παρέμειναν στα ίδια επίπεδα, ενώ τα παραγόμενα καθίσματα και τα γραφεία μειωθήκαν κατά 10% και 20% αντιστοίχως. Επίσης, μείωση σημείωσαν οι εισαγωγές και οι εξαγωγές επίπλων γραφείου, καθώς και η φαινομενική τους κατανάλωση. Η βιομηχανία επίπλων γραφείου στην Ευρώπη παρουσιάζει υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, καθώς οι 50 μεγαλύτερες παραγωγικές επιχειρήσεις του κλάδου παρέχουν περίπου το 65% της συνολικής ευρωπαϊκής παράγωγης. Η γερμάνια, η Ιταλία, το ηνωμένο βασίλειο και η γάλλια είναι οι χώρες με τη μεγαλύτερη παράγωγη και κατανάλωση επίπλων γραφείου στην Ευρώπη.

Η παγκόσμια αγορά επίπλων γραφείου αναμένεται να διαμορφωθεί σε $51,8 δις. Μέχρι το 2005. Η Ευρώπη εκτιμάται ότι θα καλύψει το 36,2%της συνολικής αγοράς ($18,8 δις. ), ενώ ακολούθου η βόρεια Αμερική και η καραϊβική με συμμέτοχη 28% ($14,5 δις. ) και η Ασία με 21,7% ($11,2 δις. ).συνεπώς οι τρεις παραπάνω περιοχές εκτιμάται ότι θα καλύψουν το 85,9% της παγκόσμιας ζήτησης για έπιπλα γραφείου μέχρι το 2005.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η παρούσα μελέτη έχει αντικείμενο τη διερεύνηση της ελληνικής αγοράς των επίπλων γραφείου. Ως έπιπλα γραφείου ορίζονται τα γραφεία, τα καθίσματα, τα ερμάρια και οι βιβλιοθήκες, ανεξαρτήτως του υλικού κατασκευής τους, καθώς και τα διαχωριστικά χώρου. Τα διαχωριστικά που κατασκευάζονται με χρήση συστημάτων ξηράς δόμησης ( γυψοσανίδες ), καθώς και τα καθίσματα που προορίζονται για σχολεία δεν εξετάζονται στη συγκεκριμένη μελέτη.

Η ανάπτυξη του κλάδου με τη σημερινή του μορφή ξεκίνησε από την δεκαετίας του ’70 και υποβοηθήθηκε από την επαφή των εγχώριων κατασκευαστικών εταιρειών με ευρωπαϊκές βιομηχανίες επίπλων γραφείου. Έως και τα τέλη του ’80, ο κλάδος εκσυγχρονίστηκε και γνώρισε σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης, οι όποιοι όμως περιορίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’90. η άνοδος του ελληνικού χρηματιστήριου στο τέλος της δεκαετίας του ’90 έδωσε σημαντική ώθηση και θετικές προσδοκίες οι οποίες όμως σύντομα διαψευστήκαν με συνέπεια την περίοδο 2000 – 2003 να επικρατήσει στασιμότητα στην αξία της αγοράς.

Η κυριαρχούσα τάση στο έπιπλο γραφείου είναι να αποτελέσει το βασικό στοιχειό για την δημιουργεί ενός λειτουργικού, αλλά συγχρόνως άνετου και φιλικού εργασιακού χώρου. Το κόστος ανά θέση εργασίας η το κόστος γραφειακού εξοπλισμού ανά εργαζόμενο έχει αναδεχθεί στις περισσότερες περιπτώσεις ως ο σημαντικότερος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τη λήψη της σχετικής απόφασης αγοράς. Η αισθητική κρίνεται επίσης αρκετά σημαντικός παράγοντας, σε συνδυασμό με την εργονομία και τη λειτουργικότητα. Ακλουθώντας την τάση αυτή, αρκετές εταιρείες του κλάδου απασχολούν ειδικούς σχεδιαστές – διακοσμητές, προσφέροντας στους πελάτες τους μελέτες χώρου.

Η παράγωγη επίπλων γραφείου είναι συγκεντρωμένη σε λίγες μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις. Παράλληλα, δραστηριοποιούνται στον κλάδο και αρκετές μικρού μεγέθους επιχειρήσεις βιοτεχνικού χαρακτήρα, οι οποίες είτε συναρμολογούν, είτε κατασκευάζουν έπιπλα γραφείου κατόπιν παραγγελίας. Αρκετές από τις παραγωγικές επιχειρήσεις πραγματοποιούν και εισαγωγές στα εν λόγο προϊόντα. Ο αμιγώς εισαγωγικός τομέας αποτελείται από μικρότερο αριθμό εταιρειών, οι οποίες προμηθεύονται τα προϊόντα τους κυρίως από Ιταλία και από ευρωπαϊκά παραρτήματα πολυεθνικών.

Στην συνεχεία της παρούσας ενότητας γίνεται αναφορά στο ιστορικό εξέλιξης του κλάδου, στα χαρακτηριστικά κάθε κατηγορίας προϊόντος και σε ορισμένα βασικά οικονομικά μεγέθη του κλάδου των επίπλων. Στα κεφάλαια που ακολούθου γίνεται μια προσπάθεια αποτύπωσης των παραγόντων που επηρεάζουν την ζήτηση των επίπλων γραφείου ενώ ακόλουθη παρουσίαση της προσφοράς επίπλων γραφείου, όπου περιγράφεται η δομή και διάρθρωση του κλάδου, παρουσιάζεται η διαφημιστική δαπάνη στα εξεταζόμενα ειδή, γίνεται συνοπτική αναφορά στις κυριότερες επιχειρήσεις του κλάδου και ανάλυση των οικονομικών τους στοιχείων.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

Η παράγωγη μεταλλικών επίπλων στην Ελλάδα, ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του 1950. κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές του 1990, η αγορά επίπλων γραφείου παρουσίασε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης. Την περίοδο αυτή, ο τομέας κατασκευής επίπλων γραφείου αναδέχθηκε σε έναν από τους ποιο δυναμικούς του κλάδου των επίπλων, με σημαντικές επενδύσεις και με σοβαρές προσπάθειες ανάπτυξης αγορών στο εξωτερικό.

Συμφώνα με εκτιμήσεις, κατά το διάστημα 1995-1997 η ελληνική αγορά περιήλθε σε στασιμότητα, καλύπτοντας μόλις το 10% των συνολικών πωλήσεων του κλάδου των επίπλων, ενώ οι εισαγωγές παρουσίασαν αύξηση. Η σταδιακή όξυνση του ανταγωνισμού από το 1992, μετά την ενοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της κερδοφορίας αρκετών παραγωγικών επιχειρήσεων η ακόμη και τη διακοπή των εργασιών τους. Αρκετές παραγωγικές επιχειρήσεις στραφήκαν στις εισαγωγές.

Σήμερα ορισμένες ελληνικές επιχειρήσεις με προεξάρχουσες τις τρεις μεγαλύτερες, κατασκευάζουν έπιπλα γραφείου σε συνεργασία με ξένες επιχειρήσεις η δημιουργούν μοντέλα γραφείων βασισμένες σε ελληνική τεχνογνωσία. Άλλες εταιρείες παράγουν έπιπλα γραφείου βασιζόμενες σε αντιγραφές, γεγονός που αποτελεί αλώστε παγκόσμια πρακτική. Επιπλέον, αρκετές είναι πλέον οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με την εισαγωγή και το εμπόριο επίπλων γραφείου.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΤΕΛΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ

Ένας στοιχειώδης διαχωρισμός των επίπλων γραφείου μπορεί να γίνει με κριτήρια : α) το είδος του τελικού προϊόντος και β) τη χρήση για την όποια προορίζεται.

Με βάση το είδος του τελικού προϊόντος διαχωρίζονται σε :

Γραφεία : στα γραφεία περιλαμβάνονται επίσης τα διευθυντικά γραφεία, γραφεία εργασίας, γραφεία προϊσταμένου, ξύλινα γραφεία, μεταλλικά γραφεία, γυάλινα γραφεία βοηθητικά γραφεία, τα γραφεία για υπολογιστή και εκτυπωτή, καθώς και γωνίες που συνδέουν το κυρίως γραφείο με το βοηθητικό συρταριέρες τροχήλατες, συρταροθήκες τροχήλατες προεκτάσεις γραφείων. Περιλαμβάνονται επίσης τα τραπέζια συμβούλιου, τα τραπεζάκια χώρων αναμονής και τα γραφεία – σχεδιαστήρια. Επιπλέον περιλαμβάνονται οι ειδικές επιφάνειες που μπορούν να συνδεθούν στα γραφεία με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποτελέσουν επέκταση της επιφάνειας τους και να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες ενός μικρού συμβούλιου.

Καθίσματα: τα καθίσματα διακρίνονται σε καθίσματα εργασίας, διευθυντικά, υπαλληλικά, προϊσταμένου συνεργασίας ( επισκέπτη ), αναμονής και συνεδριακών χώρων ( σεμιναρίων ), συμβουλίου, καθίσματα συνομιλητή καθίσματα αμφιθεάτρου, πολυθρόνες γραφείου, καθίσματα πολλαπλών χρήσεων, δερμάτινα καθίσματα, σαλόνια γραφείου, σαλόνια αναμονής, καθίσματα σχεδιαστηρίου.

Ερμάρια – βιβλιοθήκες : ο διαχωρισμός των ερμαρίων και βιβλιοθηκών γίνεται με βάση το ύψος τους.

Τα ερμάρια συνήθως έχουν ύψος μικρότερο των 80 εκατ. Ενώ οι βιβλιοθήκες μεγαλύτερο.

Διαχωριστικά χώρου : τα διαχωριστικά χώρου διακρίνονται σε μετακινούμενα χαμηλού ύψους ( συνήθως μέχρι 180 εκατ. ), τα όποια στηρίζονται σε πέλματα και έχουν δυνατότητα σχετικά εύκολης μετακίνησης, καθώς και σε ψηλά μέχρι την οροφή, τα όποια συνήθως είναι σταθερά και η μετακίνηση η τροποποίηση τους απαιτεί τη χρησιμοποίηση ειδικευμένων συνεργειών. Ανάλογα με το αν έχουν η όχι προσαρτημένα ερμάρια η βιβλιοθήκες, τα διαχωριστικά διακρίνονται αντίστοιχα σε εξοπλισμένα η απλά. Υπάρχουν επίσης ραφίναρες, χαμηλές βιβλιοθήκες, βιβλιοθήκες με πόρτες κρύσταλλο ή πόρτες ξύλο.

Αξεσουάρ γραφείου: στα αξεσουάρ γραφείου περιλαμβάνονται οι καλόγεροι γραφείου, ξύλινοι ή μεταλλικοί καλόγεροι, κρεμαστοί καλόγεροι, τραπεζάκια αναμονής ξύλινα ή τραπεζάκια γυάλινα, υποπόδια γραφείου, βάσεις CPU γραφείου, συστήματα καλωδίωσης γραφείου, επιτραπέζια καλύμματα καλωδίων γραφείου, επιτραπέζια συστήματα καλωδίωσης γραφείου, χαρτοποιεία γραφείου, σταχτοδοχεία γραφείου, ομπρελοθήκες γραφείου, φωτιστικά γραφείου, φωτιστικά γραφείου δαπέδου, σετ σουμών γραφείου, σετ γραφείου φακέλων, ρολόι τοίχου γραφείου, διακοσμητικά γραφείου επιτραπέζια ( θήκη τηλεφώνου, θήκη καρτών, κλιπ σημειώσεων, θήκη χαρτομάντιλων, ημερολόγιο γραφείου, κλασέρ αρχειοθέτησης γραφείου, θήκη φακέλων αλληλογραφίας, μολυβοθήκης γραφείου, θήκη επιτραπέζιου ημερολογίου γραφείου), πίνακες ζωγραφικής γραφείου, σταντ προβολής γραφείου ή χώρων αναμονής επιτοίχια σταντ προβολής γραφείου, κρεμαστό σύστημα προβολής γραφείου, κρεμαστή ραφιέρα γραφείου, θήκη περιοδικών-εντύπων γραφείου, κολώνες καθοδήγησης κοινού, αναλόγια γραφείου, πίνακες ανακοινώσεων γραφείου, ράφια τοίχου γυάλινα-ξύλου γραφείου, χρηματοκιβώτια γραφείων, συρόμενες θήκες πληκτρολογίου γραφείων, καταστροφέας εγγράφων γραφείου, φαρμακείο γραφείου, κλειδώθηκα γραφείου, μαξιλάρι πλάτης ανατομικό καθίσματος γραφείου, βιβλιοστάτες γραφείου.

Με βάση την τελική τους χρήση διακρίνονται σε :

Διευθυντικά: απευθύνονται σε διευθυντικά στελέχη η και σε ελευθέρους επαγγελματίες. Ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα γραφεία από το μεγαλύτερο συνήθως μέγεθος, καθώς και τα υλικά κατασκευής τους.

Υπαλληλικά: απευθύνονται σε υπάλληλους χαμηλότερων βαθμίδων και αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς επίπλων γραφείου.

Χώρων μαζικών εκδηλώσεων : αφορούν τα έπιπλα που προοριζονται για τον εξοπλισμό συνεδριακών χώρων, αιθουσών σεμιναρίων, αιθουσών διδασκαλίας και γενικότερα χώρων που προοριζονται για μαζικές εκδηλώσεις. Είναι προφανές ότι το μαζικότερα χρησιμοποιούμενο έπιπλο για τους παραπάνω χώρους είναι το κάθισμα.

Μια πλήρης θέση εργασίας για υπάλληλους αποτελείται συνήθως από γραφείο, γωνία σύνδεσης, βοηθητικό γραφείο, αναρτημένη ή τροχήλατη συρτάρια, ερμάριο- αρχειοθηκη, καθισμα εργασιας, καθισμα συνεργασιας. Συγχρονη παραλαγη μιας θεσης εργασιας για το υπαλληλικο προσωπικο αποτελούν γραφεία στα όποια η κυρία επιφάνεια εργασίας και η προέκταση είναι ενιαία σε εργονομικό και λειτουργικό σχήμα.

Για τα υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων η θέση εργασίας μπορεί να περιλαμβάνει επιπλέον ερμάριο, προσάρτημα του κύριους γραφείου για ολιγομελή συμβούλια και δεύτερο κάθισμα επισκέπτη. Για τα διευθυντικά στελέχη, τα έπιπλα μπορεί να περιλαμβάνουν επιπλέον καθιστικό και τραπέζι συμβούλιου.

Αρκετές επιτηρήσεις επίπλων γραφείου προσφέρουν ολοκληρωμένα πακέτα προϊόντων, στα όποια περιέχονται προτάσεις για την πλήρη κάλυψη των αναγκών μιας εταιρείας η ενός μεμονωμένου χρηστή.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΩΝΟΥ ΕΠΙΠΛΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

Κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες περίπου, οι τάσεις στο έπιπλο γραφείου και στη διαρρύθμιση του εργασιακού χώρου έχουν υποστεί σημαντική διαφοροποίηση. Αρχικά επικράτησε η αντίληψη για σχεδιασμό γραφειακών χώρων με την λογική open space . το σύστημα αυτό παρείχε μεγάλη ευελιξία σε περιπτώσεις αλλαγών και μετατροπών, ακολουθώντας τις μεταβαλλόμενες ανάγκες μιας επιχείρησης, χωρίς μεγάλο κόστος. Επιπλέον, παρέχει την δυνατότητα λειτουργιάς πολλών θέσεων εργασίας σε γραφειακούς χώρους μικρής έκτασης, υστερώντας όμως στο θέμα της ύπαρξης προσωπικού χώρου για τους εργαζόμενους, καθώς και της ηχομόνωσης.

Τα τελευταία χρόνια οι ανάγκες έχουν επιβάλει ένα μεικτό σύστημα : τα κλειστά και απομονωμένα γραφεία που χρησιμοποιούνται κυρίως από διευθυντικά η εξειδικευμένης εργασίας στελέχη, συνυπάρχουν με open space χώρους.

Το σύγχρονο έπιπλο γραφείου σήμερα είναι ένας πλήρης σταθμός εργασίας με επιφάνεια εργασίας κατάλληλου μεγέθους, θέση για τον υπολογιστή, το τηλέφωνο, αποθηκευτικούς χώρους και αρχειοθήκες. Το μέγεθος, η μορφή και το χρώμα που καθορίζουν το χαρακτήρα και το ύφος του εργασιακού χώρου. Επιπλέον, ο εργονομικός σχεδιασμός, ο φωτισμός και η γενικότερη διακόσμηση κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικοί παράγοντες, καθώς επηρεάζουν όχι μόνο την διάθεση, αλλά και την υγεία του προσωπικού.

Ο σωστός λειτουργικός σχεδιασμός και η οργάνωση του εργασιακού χώρου συντελούν στην αξιοποίηση και την εξοικονόμηση χώρου εργασίας. Για τους παραπάνω λογούς, πολλές επιχειρήσεις όταν πρόκειται να διαμορφώσουν τον επαγγελματικό τους χώρο προσλαμβάνουν εξειδικευμένους σχεδιαστές, ενώ αρκετές εταιρείες κατασκευής η εισαγωγής επίπλων γραφείου προσφέρουν στους πελάτες τους υπηρεσίες σχεδιασμού χώρου.

Γραφεία

Τα γραφεία που κυριαρχούσαν στα πρώτα βήματα της ελληνικής αγοράς επίπλων γραφείου ήταν από βαρύ μεταλλικό σκελετό και επιφάνεια από βακελίτη ή μέταλλο υπενδεδυμένο με δερματίνη (απομίμηση δέρματος). Τα γραφεία αυτά από την δεκαετία του 80 και μετά, έδωσαν τη θέση τους σε πιο ανάλαφρες κατασκευές των οποίων το κυρίαρχο υλικό κατασκευής είναι είτε αμιγώς ξύλο είτε το συνηθέστερο ξύλινες επιφάνειες εργασίας που συνδυάζονται με μεταλλικό σκελετό. Με τον όρο «ξύλο» έχει επικρατήσει να χαρακτηρίζονται και επιφάνειες των οποίων το υλικό κατασκευής είναι μοριοσανίδες υπενδεδυμένες με καπλαμά ή φιλμ μελαμίνης σε διάφορες αποχρώσεις. Η εξέλιξη της τεχνολογίας των υλικών έδωσε τη δυνατότητα χρησιμοποίησης επιφανειών με μεγαλύτερη αντοχή σε κρούση, τριβή, θερμότητα κλπ. Τα μεταλλικά μέρη των γραφείων απέκτησαν ιδιαίτερη σημασία, λόγω των δυνατοτήτων που παρέχουν (δυνατότητα διέλευσης καλωδίων, δυνατότητα για νέες φόρμες κ.α.). Σήμερα, η τάση που κυριαρχεί είναι η εξέλιξη των γραφείων που αποτελούνται από συνδυασμό διαφορετικών υλικών.

Η εργονομία επιβάλει την πλήρη και απροβλημάτιστη πρόσβαση από το χρήστη σε οποιαδήποτε σημείο της επιφάνειας του γραφείου που επιθυμεί, καθώς και σε οποιαδήποτε συσκευή χρησιμοποιεί για τη διεκπεραίωση της εργασίας του. Τα σύγχρονα γραφεία, σχεδιασμένα με νέες φόρμες και σχήματα, πρέπει να δίνουν στον εργαζόμενο τη δυνατότητα άμεσης πρόσβασης σε ότι χρειάζεται (υπολογιστή, τηλέφωνο κλπ.) και συγχρόνως, να έχουν επιφάνεια με μέγεθος κατάλληλο και αντίστοιχο της εργασίας που πραγματοποιεί ο εργαζόμενος. Συνήθως αποτελούνται από μια βασική μονάδα, η οποία με τη χρήση εξειδικευμένων στοιχείων επιτρέπει τη δημιουργία μιας σύνθετης θέσης εργασίας που ικανοποιεί ξεχωριστές και συγκεκριμένες ανάγκες.

Ο εργαζόμενος χρειάζεται το ιδιωτικό του χώρο και παράλληλα τη δυνατότητα επικοινωνίας και συνεργασίας με τους συναδέλφους του. Τα γραφεία μπορούν να συνδυάζονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας ομάδες εργασίας με την προσθήκη χαμηλών διαχωριστικών, ώστε ναι εξασφαλίζεται ο ιδιωτικός χώρος για τα άτομα που δουλεύουν στην ίδια ενότητα, με οπτική απομόνωση και ικανοποιητική ηχομόνωση (με χρήση απορροφητικών υλικών).

Τα σύγχρονα συστήματα γραφείου θα πρέπει να είναι μεταβλητά και ευέλικτα και να μετασχηματίζονται με την προσθήκη ή αφαίρεση κινητών τμημάτων. Ακόμα, θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποσυναρμολογηθούν εύκολα και να συνδυαστούν με διαφορετικό τρόπο.

Βασικό ρόλο στη δομή του νέου γραφείου διαδραματίζουν και οι αισθητικές τάσεις, οι οποίες επηρεάζουν τη διάθεση των εργαζομένων. Η χρήση των ανάλαφρων γραμμών και χρωμάτων συντελεί στη δημιουργία ενός χώρου όπου οι εργαζόμενοι μπορούν να αποδώσουν καλύτερα.

Καθίσματα

Το κάθισμα εργασίας, λόγω της άμεσης επαφής του με τον εργαζόμενο, αποτελεί το έπιπλο γραφείου που έχει τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα για την υγεία των εργαζομένων και για το λόγω αυτό ενσωματώνει τη μεγαλύτερη τεχνολογία. Τα σύγχρονα καθίσματα γραφείου πρέπει να ανταποκρίνονται σε όλες τις απαιτήσεις όσων τα χρησιμοποιούν και να προσαρμόζονται σε όλες τις ειδικές χρήσεις και ανάγκες. Οι εργαζόμενοι σήμερα περνούν το μεγαλύτερο χρόνο στην εργασία τους και σύμφωνα με τις έρευνες εξειδικευμένων ινστιτούτων, συχνά αντιμετωπίζουν πόνους στη μέση, τον αυχένα και την πλάτη. Για τους παραπάνω λόγους, η εργονομία αποτελεί κριτήριο στο σχεδιασμό των επίπλων γραφείου κα ιδιαίτερα των καθισμάτων.

Ένα σωστό από εργονομικής πλευράς κάθισμα θα πρέπει να έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

- η ράχη (πλάτη) του καθίσματος να έχει ανατομικό σχήμα, να εφάπτεται και να στηρίζει την πλάτη του εργαζομένου. Για το λόγο αυτό πρέπει να ρυθμίζεται, τόσο το ύψος της, όσο και η κλίση της. Ειδικά σε καθίσματα με χαμηλή ράχη, αυτή θα πρέπει να στηρίζει με τον καλύτερο τρόπο τη μέση του χρήστη.

- η έδρα (βάση) του καθίσματος να έχει ανατομικό σχήμα. Το εμπρόσθιο μέρος να είναι ελαφρά υπερυψωμένο, ώστε να εμποδίζει τη λεκάνη να ολισθαίνει προς τα εμπρός και να είναι στρογγυλεμένο ώστε να μην ασκεί πίεση στους μηρούς και να επιτρέπει την άνετη κίνηση των ποδιών.

- τα μπράτσα του καθίσματος να παρέχουν ικανοποιητική στήριξη στα χέρια, με μέγεθος και σχήμα που δεν εμποδίζει την προσέγγιση στην επιφάνεια εργασίας. Μπορεί να είναι ρυθμιζόμενα καθ ύψος.

Επιπλέον, το κάθισμα εργασίας πρέπει να περιστρέφεται ώστε να έχει ο εργαζόμενος εύκολη πρόσβαση σε ότι χρησιμοποιεί κατά την εργασία του. Σημαντικό είναι να υπάρχει η δυνατότητα ρύθμισης του ύψους του καθίσματος, ανάλογα με την ανατομία και τις διαστάσεις του χρήστη, έτσι ώστε τα πόδια να σχηματίζουν ορθή γωνία μεταξύ τους, καθώς και με το υπόλοιπο σώμα και τα πέλματα να ακουμπούν στο έδαφος. Η βάση του καθίσματος θα πρέπει να είναι πεντάκτινων και οι τροχοί να επιτρέπουν την εύκολη, αλλά και ασφαλή μετακίνηση του χρήστη σε επιφάνειες όπως οι μοκέτες, τα παρκέ κ.α.

Η λειτουργικότητα των καθισμάτων κρίνεται επίσης από την ευκολία με την οποία ο χρήστης μπορεί να χειριστεί τις διάφορες ρυθμίσεις που προσφέρουν. Η «συγχώνευση» των μηχανισμών ενός καθίσματος σε όσο το δυνατόν λιγότερα κομβία ή μοχλούς κάνει πιο εύκολο το χειρισμό τους. Σημαντικό ρόλο στην ικανότητα ενός καθίσματος να εξυπηρετεί σωστά τον εργαζόμενο, διαδραματίζουν η σχεδίαση και τα υλικά κατασκευής του (πλαστικά ή ξύλινα μέρη, αμορτισέρ, μηχανισμοί κ.α.). Είναι αυτονόητο ότι τα υλικά κατασκευής και επένδυσης πρέπει να καλύπτουν όλους τους κανόνες εργασιακής υγιεινής και να εξασφαλίζουν αντοχή στο χρόνο.

Συστήματα διαχωριστικών

Η είσοδος των συστημάτων διαχωριστικών γραφειακών χώρων στη χώρα μας, έγινε στα τέλη της δεκαετίας του ΄80. η ευελιξία και οι λύσεις που παρέχουν έγιναν αποδεκτές από την αγορά, γεγονός που ευνόησε τη ζήτησή τους και οδήγησε τις εταιρείες του κλάδου στην ανάπτυξη προϊόντων με νέες καλαίσθητες και λειτουργικές μορφές.

Σε γενικές γραμμές ως επιθυμητά χαρακτηριστικά των διαχωριστικών συστημάτων κρίνονται τα εξής:

- προσαρμογή στις απαιτήσεις του χρήστη: τα διαχωριστικά χώρου δεν αποτελούν αυτόνομα στοιχεία στο χώρο, αλλά συνδυάζονται με τα υπόλοιπα έπιπλα του γραφείου, επιτρέποντας τη διέλευση καλωδίων ενσωματώνοντας φωτιστικά κ.α.

- προσαρμογή στις σύγχρονες αισθητικές απαιτήσεις: οι επιφάνειες στον εργασιακό χώρο απελευθερώνονται από τις ευθείες γραμμές και τις γωνίες οι οποίες αντικαθίστανται από καμπύλες φόρμες. Επιπλέον, τα χρώματα και τα υλικά επένδυσης μεταβάλλονται. Το γκρι ή μαύρο χρώμα για τους μεταλλικούς σκελετούς των χωρισμάτων δεν αρκεί πλέον για τις ανάγκες και προτιμήσεις της σύγχρονης αγοράς, οι οποίες απαιτούν μεγαλύτερη ποικιλία υλικών και χρωμάτων (υπενδεδυμένες με ξύλο, ύφασμα ή μέταλλο επιφάνειες, επεξεργασμένο γυαλί κ.ά.).

-δυνατότητα αρμονικής συνύπαρξης με τα υπόλοιπα δομικά στοιχεία του κτιρίου: τα διαχωριστικά χώρου καταλήγουν σε σταθερές οροφές, ψευδοροφές ή τοίχους. Η στήριξή τους πρέπει να γίνεται με ασφάλεια και κατά την αφαίρεση ή τη μεταφορά τους δε θα πρέπει να αφήνουν εμφανή σημάδια και φθορές. Αυτό εξαρτάται τόσο από το ίδιο το προϊόν όσο και από τη σωστή εγκατάστασή του.

- παροχή διαχρονικής οικονομίας: τα εν λόγω προϊόντα πρέπει να είναι ευέλικτα ώστε να ικανοποιούν τις σημερινές και τις μελλοντικές ανάγκες ενός γραφείου. Στην προκειμένη περίπτωση η ευελιξία συνίσταται, μεταξύ άλλων, στην ευκολία συναρμολόγησης και αποσυναρμολόγησής τους, στη δυνατότητα να δεχθούν συμπληρωματικά μέρη κ.ά.

- κάλυψη κανόνων ασφαλείας του εργασιακού χώρου: τα διαχωριστικά συστήματα θα πρέπει να είναι ανθεκτικά στη φωτιά για ορισμένο χρονικό διάστημα, να είναι στερεά και να προσφέρουν κάποιο βαθμό ηχομόνωσης. Η ύπαρξη των παραπάνω χαρακτηριστικών οφείλει να αποδεικνύεται με πιστοποιητικά ποιότητας.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Η τάση που κυριαρχεί σήμερα στο έπιπλο γραφείου επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός απλού, φιλικού και άνετου εργασιακού περιβάλλοντος. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το συνήθως πολυτελές διευθυντικό και το συνήθως απρόσωπο υπαλληλικό(προκειμένου για εργαζόμενους χαμηλής βαθμίδας), επαγγελματικό γραφείο που κυριαρχούσε τις προηγούμενες δεκαετίες. Για να επιτευχθεί το ζητούμενο αποτέλεσμα, οι εταιρείες απευθύνονται σε εξειδικευμένους βιομηχανικούς σχεδιαστές. Κατά τη φάσου του σχεδιασμού λαμβάνεται, όλο και πιο πολύ, υπόψη ο σημαντικότατος παράγοντας του κόστους, ώστε να είναι δυνατή η διάθεση των προϊόντων στην αγορά σε ανταγωνιστικές τιμές. Σχεδόν όλες οι οργανωμένες εταιρείες κατασκευής και εμπορίας επίπλων γραφείου της χώρας μας, προσφέρουν μελέτες εσωτερικών χώρων. Καθώς οι πελάτες απαιτούν λύσεις που να ικανοποιούν τόσο από αισθητικής, αλλά κυρίως από, λειτουργικής πλευράς.

Η αξιοποίηση της τεχνολογίας από τις κατασκευαστικές εταιρείες επίπλων γραφείου, κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική σε ότι αφορά τη εργονομία, την εισαγωγή νέων υλικών, τη δημιουργία νέων επιφανειών στα γραφεία (καμπύλες, τελειώματα από ABS,PVC κλπ.), νέων ποδιών στήριξης ( μεταλλικά σε διάφορες μορφές). Στα καθίσματα χρησιμοποιούνται νέα υλικά, όπως ανθεκτικά πλαστικά και προηγμένοι μηχανισμοί οι οποίοι επιτρέπουν το σχεδιασμό εργονομικών σχημάτων. Οι καινοτομίες αποσκοπούν στο να προσφέρουν έπιπλα με προσιτό κόστος αγοράς και περισσότερες δυνατότητες προσαρμογής στο χώρο. Από πλευράς χρωμάτων, κυριαρχούν οι ανοιχτόχρωμες και οι πολύ σκούρες αποχρώσεις του ξύλου, σε σχέση με τις ενδιάμεσες αποχρώσεις. Όπου υπάρχουν εμφανή μεταλλικά μέρη οι αποχρώσεις είναι αυτές του ανοιχτόχρωμου γκρι, αλουμινίου, χρωμίου κλπ.

Αναφορικά με τα έπιπλα γραφείου, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η τάση δημιουργίας εξοπλισμένων θέσεων εργασίας, οι οποίες με τη βοήθεια 2^ων και 3^ων επιπέδων εργασίας, καταλαμβάνουν τον ελάχιστο δυνατό χώρο. Επισημαίνετε ωστόσο ότι από πλευράς σχεδιασμού τουλάχιστον, η τάση για ελαχιστοποίηση του χώρου που καταλαμβάνει μια θέση εργασίας βρίσκεται στα όριά της. Πηγές της αγοράς αναφέρουν ότι η τηλεργασία (εργασία στο σπίτι ή σε χώρο εκτός εταιρείας), αντίθετα από τις σχετικές προβλέψεις, δεν έχει σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο στη χώρα μας, παρά τις δυνατότητες δικτύωσης που προσφέρουν τα σύγχρονα συστήματα πληροφορικής και το internet. Η συγκεκριμένη τάση είναι πιο εμφανής σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ωστόσο αφορά περισσότερο ελεύθερους επαγγελματίες και στελέχη επιχειρήσεων και λιγότερο χαμηλόβαθμους υπαλλήλους. Η σταδιακή υιοθέτηση ανάλογων πρακτικών και από ελληνικές επιχειρήσεις, δημιουργεί την ανάγκη για έπιπλα γραφείου για το σπίτι, τα οποία θα πρέπει να συνδυάζονται αρμονικά με το υπόλοιπο περιβάλλον, προσφέροντας άνεση και λειτουργικότητα επιπλέον, η αγορά ηλεκτρονικού υπολογιστή και των συνοδευτικών περιφερειακών δημιουργεί σημαντική ζήτηση από ιδιώτες για έπιπλα γραφείου με τη μορφή μικρών και ευέλικτων μονάδων. Το κόστος κτήσης, η ποιότητα, η αισθητική και η εργονομία αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν τις τάσεις που κυριαρχούν στο κάθισμα γραφείου. Η χρήση νέων υλικών στην παραγωγή των καθισμάτων, όπως το πλαστικό , το αλουμίνιο, το ξύλο σε διάφορους συνδυασμούς και χρωματισμούς, εμφανίζεται όλο και περισσότερο στα σύγχρονα καθίσματα γραφείου. Προκειμένου για τη αγορά διαχωριστικών συστημάτων, η χρήση καμπύλων στοιχείων δίνει νέες δυνατότητες, ενώ η χρήση ανοιχτόχρωμων επιφανειών προσδίδει φωτεινότητα στο περιβάλλον.

Τα διαχωριστικά χώρου συνδυάζονται λειτουργικά με τα υπόλοιπα έπιπλα γραφείου και προσαρμόζονται στις απαιτήσεις του χρήστη, επιτρέποντας τη διέλευση καλωδίων, ενσωματώνοντας φωτιστικά στοιχεία κλπ. Επιπλέον, διατηρούν την ευελιξία τους, προσφέροντας λύσεις σε διαφορετικά ύψη και για διαφορετικές χρήσεις, ενώ επιτρέπουν στον εργαζόμενο τη διαφοροποίηση και την εξατομίκευση του χώρου του.

Τα διαχωριστικά χώρου είναι ανθεκτικά (βραδυφλεγή) για κάποιο χρονικό διάστημα στη φωτιά, ενώ προσφέρουν επίσης κάποιο βαθμό ηχομόνωσης. Σημαντικό πλεονέκτημα θεωρείται η φιλικότητα προς το περιβάλλον των υλικών κατασκευής τους, σε ότι αφορά τυχόν εκλυόμενες ουσίες, καθώς και σε ότι αφορά τις δυνατότητες εύκολης και ασφαλούς ανακύκλωσης.

Η ζήτηση γραφείων επίπλου είναι ευθέως ανάλογη με τη γενικότερη κατάσταση και τις συνθήκες της αγοράς. Παράγοντες του κλάδου θεωρούν ότι ο περιορισμός της δαπάνης για έπιπλα γραφείου προέρχεται τόσο από τη στασιμότητα ση δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, όσο και από τις συνενώσεις ή συρρικνώσεις διαφόρων τμημάτων των εταιρειών. Εκτός των ανωτέρω, σημαντικά μειωμένη εμφανίζεται η δαπάνη ανά θέση ανά θέση εργασίας, αφού η αγορά καλύπτει τις ανάγκες της με έπιπλα χαμηλότερου κόστους. Το φαινόμενο αναμένεται να εμφανίσει έξαρση από την είσοδο στην αγορά εταιρειών, των οποίων η φιλοσοφία και πρακτική είναι η μαζική πώληση επίπλων σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές.

Ανασταλτικό παράγοντα στην ανάπτυξη του κλάδου αποτελεί η συνεχιζόμενη παράταση της κακής κατάστασης του χρηματιστηρίου. Η μείωση των δημοσίων επενδύσεων σε έπιπλα γραφείου, επίσης επηρεάζει αρνητικά την επίδοση του κλάδου του. Παρ όλα αυτά, ο δημόσιος τομέας παραμένει ο τομέας με τα δυνητικά μεγαλύτερα περιθώρια ανάπτυξης.

Ο οξύς και συχνά αθέμιτος ανταγωνισμός σε επίπεδο τιμής από έπιπλα γραφείου χαμηλής ποιότητας, αποτελεί πρόβλημα για τις επιχειρήσεις, οι οποίες παράγουν ή εισάγουν προϊόντα βάσει ορισμένων προδιαγραφών. Το σχετικά μικρό μέγεθος την αγοράς και ο οξύς ανταγωνισμός αποτελούν την αιτία για τη μείωση του περιθωρίου κέρδους των μονάδων του κλάδου.

Επιπλέον ο αθέμιτος ανταγωνισμός προέρχεται και από αρκετές επιχειρήσεις, μικρού συνήθως μεγέθους, οι οποίες παράγουν και διακινούν έπιπλα γραφείου στην πλέον στοιχειώδη μορφή τους, χωρίς να εκδίδουν τα απαραίτητα παραστατικά.

Οι μικρού και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις βρίσκονται σε δυσμενέστερη ανταγωνιστικά θέση σε σχέση με τις μεγάλου μεγέθους επιχειρήσεις του κλάδου, κυρίως λόγω έλλειψης δυνατού εμπορικού σήματος (brand name). Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις κατορθώνουν να ανταγωνίζονται επιτυχώς τις μεγάλες εταιρείες, κυρίως λόγω των χαμηλών σταθερών και γενικών τους εξόδων, της ευελιξίας στην παραγωγή και των χαμηλών τιμών στις οποίες μπορούν να προσφέρουν τα προϊόντα τους.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙΠΛΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΥ

Τα έπιπλα γραφείου αποτελούν διαρκή αγαθά, τα οποία προορίζονται κυρίως για επαγγελματική χρήση. Ο κύριος όγκος επίπλων γραφείου απορροφάται από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, προκειμένου να εξοπλίσουν ή να ανακαινίσουν το χώρο τους. Κατά συνέπεια, η ζήτηση επίπλων γραφείου εξαρτάται σημαντικά από τις μεταβολές του αριθμού των επιχειρήσεων που λειτουργούν, καθώς και από το μέγεθος της απασχόλησης σε αυτές. Η τιμή των επίπλων γραφείου αποτελεί παράγοντα επηρεασμού της ζήτησης και προσδιορισμού της ποιότητας και της προέλευσης (εγχώριο ή εισαγόμενο) του τελικού προϊόντος που θα προμηθευτεί ο πελάτης. Ο βαθμός επηρεασμού εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος των πελατών (π.χ. διαφοροποιείται όταν πρόκειται για δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, ελεύθερο επαγγελματία, κλπ.). Η διαφήμιση και οι τάσεις που επικρατούν όσον αφορά τα σχέδια, τα χρώματα και τα υλικά των επίπλων γραφείου, αποτελούν παράγοντες που κατευθύνουν τη ζήτηση προς συγκεκριμένα προϊόντα και εμπορικά σήματα. Όσον αφορά τη ζήτηση επίπλων γραφείου από ιδιώτες, σημαντικός παράγοντας επηρεασμού είναι η εργασία στο σπίτι, ιδιαίτερα εάν συνδυάζεται με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή. Η εργασία στο σπίτι και η χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι φαινόμενο ιδιαίτερα έντονο τα τελευταία χρόνια και συνήθως συνεπάγεται την αγορά ειδικών, κατάλληλων εργονομικά επίπλων γραφείου.

Βασικά χαρακτηριστικά πελατών των επιχειρήσεων του κλάδου

Ιδιωτικές επιχειρήσεις:

Η απόφαση αγοράς λαμβάνεται μετά από συνεκτίμηση πλήθους παραμέτρων, όπως: ποιότητα προϊόντος, τιμή, διαφοροποίηση, δημιουργία εταιρικής ταυτότητας, αξιοπιστία του προμηθευτή σε θέματα χρόνων παράδοσης και service, καθώς και για την παροχή ολοκληρωμένων λύσεων. Στην περίπτωση που οι εν λόγω εταιρείες δραστηριοποιούνται ανά την Ελλάδα, ενδιαφέρονται για πλήρη γεωγραφική κάλυψη.

Δημόσιες επιχειρήσεις:

Κυρίαρχο κριτήριο αγοράς είναι συνήθως η χαμηλότερη τιμή. Ωστόσο, η τάση εκσυγχρονισμού του δημόσιο